Rozwój młodych gołębi. Część 1

 

„ Lotowanie jest srebrem lecz hodowla złotem „ . Mówiąc prościej - jest to budowanie przyszłości.

Wagę tej formuły corocznie doświadcza wielu hodowców. Jest ona też wielokrotnie przytaczana w literaturze poświęconej lotowaniu gołębi i to nie bez powodu. Znanych jest wiele przypadków pośród mistrzowskich hodowli, kiedy to z różnych przyczyn zaniedbano uzyskanie w jednym sezonie przychówki lub pozbywano się go poprzez sprzedaż. Skutki takiego postępowanie miały bardzo negatywny wpływ na pozycję gołębnika i  wyniki lotowe w przyszłości.

Dla przykładu przytoczę tu słowa znanych hodowców jak Gijs Peters czy Henk van Limpt

„Szczególną uwagę poświęcam zespołowi lotowemu. Jest to podstawowy fundament budowy mej kolonii na przyszłość. Solidną podstawę tego czerpię z gołębnika rozpłodowego. Jestem pewny, że gołębie moje są wysokiej jakości oraz posiadają psychikę pozwalającą kształtować czołowe gołębie do zwycięskich lotów i przyszłego rozpłodu w myśl zasady.” Z zwycięzcami lotów dzisiaj buduję gołębnik zarodowy dla zwycięskich lotów jutra.

Analiza list konkursowych wskazuje na wyraźny trend do obniżenia poziomu wieku gołębi „ lotników asów”. Biorąc pod uwagę lata 70-te i aktualną sytuację, to w chwili obecnej możemy znaleźć coraz mniej czołowych gołębi w wieku powyżej 5 lat. Szczególnie dotyczy to lotów na krótkie i średnie dystanse. Sytuacja ta dotyczy nie tylko współzawodnictwa w Polsce, podobnie jest we wszystkich liczących się w tym sporcie krajach jak Holandia, Belgia czy Niemcy.

 

Stosowanie nowoczesnych metod lotowania gołębiami młodymi, lotowanie metodami wdowieństwa wymuszają na hodowcy wychów młodych w okresie zimowym lub wczesną wiosną. Takie postępowanie narusza normalny cykl życia gołębi i wymaga zrozumienia mechanizmów decydujących o zapłodnieniu oraz prawidłowym rozwoju młodego gołębia.

 

 

W przypadku, kiedy mówimy o hodowli gołębi pocztowych powinniśmy wyjaśnić sobie, co przez to rozumiemy. Mówiąc prostym językiem, z spośród wielu mierników zawsze powinniśmy brać pod uwagę te, które są istotne dla naszego sportu tj.:

-          Rozwój genetyczny,w tym przypadku oznacza rozwijanie istotnych dla hodowców cech wydolności gołębi, takich jak szybkość, budowa, upierzenie, instynkt powrotu, itp.,

-          Rozwijanie hodowli może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nasze gołębie mają utrwalony poziom zdrowotny

Wielu hodowców stara się potęgować działania dążące do zwiększeniem wydolności lotowej swoich gołębników poprzez stosowanie zasady wychowu jak największej ilości młodych po najlepszych lotnikach lub najbardziej wartościowych gołębiach.

Często stosuje się system jednej pary rozpłodowej i wielu „mamek”.(Ale czy możemy przyśpieszyć naturę?) Jest to powszechnie stosowana metoda, jednak przy wielu korzyściach ma też wiele zagrożeń.

Dla przykładu, jeśli samica pary rozpłodowej szybciej zniesie jajka od samicy „ mamki „ to następstwem tego może być:

ü       Porzucenie wysiadywania jajek (z braku motywacji), szczególnie w przypadkach, kiedy termin inkubacji wydłuży się powyżej 18 dnia.Zdarza się to niejednokrotnie,gdyż niektóre pary wydają jajka o inkubacji od 18 do 20 dni.

ü       Brak „ pokarmu” zazwyczaj prowadzi do padnięcia młodych gołębi w pierwszym tygodniu po wykluciu. Przyczyną tego może być zbyt mała aktywności gruczołu odpowiedzialnego za pokarm. Uaktywnia się on u gołębi wysiadujących jajka po 12 dniach inkubacji.

 

 

Często dla zwiększenia efektywności naszych par rozpłodowych decydujemy się na próby zwiększenia częstotliwości znoszenia jajek. Działanie takie jest znane i opisane jest w literaturze jako „ pump eggs – pompowanie jajek “,( ale czy możemy przyspieszyć naturę?). Samica w naturalnym cyklu nigdy nie jest w stanie szybciej tego dokonać, jak po czterech tygodniach.

 

 

 Niejednokrotnie jesteśmy szczęśliwi pozyskaniem starych i sprawdzonych gołębi od znanych hodowców.Przeważnie są to już osobniki tak wyeksploatowane,  że nawet przy bardzo wysokim poziomie zdrowotnym samice w ciągu całego sezonu nie są wstanie złożyć więcej jak trzy rundy jajek. Postępowanie z takimi gołębiami wymaga wielu wysiłków i zrozumienia prawideł rozpłodu ze strony hodowcy. Stosowania wielu specyficznych preparatów oraz mikroelementów, które wpływają na działanie układu rozrodczego oraz na skład jajka. Dotyczy to także stosowania specjalnej karmy.

 

Obserwując samca i samicę w okresie łączenia się w pary potrafimy zauważyć momenty tworzenia się pomiędzy nimi wzajemnych relacji. One to w sposób jednoznaczny pokazują, co jedna strona od drugiej strony chce,czego wymaga. Jakie są i będą ich role przy tworzeniu nowego potomstwa.

Wielu hodowców wykorzystuje te sytuacje do oceny kondycji lotowej gołębi, dla przykładu:

Okres dziobania- nakłanianie samicy do gniazdowania, w tym czasie bardzo aktywną role odgrywa samiec ( ze względu na ogólne jego wyczerpanie nie jest to dobra pozycja lotowa),

Okres wspólnego zbierania ściółki na przyszłe gniazdo, czy jednoznaczne wskazywanie przez samca miejsca na lęgowisko ( w sposób, w jaki on to czyni jest bardzo pomocny przy ocenie kondycji lotowej samca). Często też oznaka zazdrości wykorzystywana jest w lotowaniu wdowieństwem.

 

Dla uzyskania w okresie lotów mocniejszych młodych gołębi niejednokrotnie staramy się znacznie przyśpieszać terminy lęgowe. Okres zimowych lęgów w naszych warunkach pogodowych niesie ze sobą dużo ryzyka. Szczególnie, kiedy posiadamy zimne i mniej widne gołębniki. Niejednokrotnie spotykamy się z przypadkami, że samiczki nie znoszą jajek, nie znoszą ich w terminie lub często jajka nie są zapłodnione. Zdarzają się także przypadki, że ładnie wyglądające po wykluciu młode nagle padają. Pomijając infekcję oraz czynniki genetyczne, jedną z potencjalnych przyczyn może być zaburzona inkubacja, niedorozwój organów wewnętrznych gołębia. W takich okolicznościach bardzo trudno jest hodowcy dochować się zdrowego potomstwa.

 

Ø       Rozwój jajka.

Budowa jajka / przekrój

 

 

  1. Żółtko ( komórka jajowa). - Na etapie jej tworzenia nosi nazwę oocyt. Wytwarzana jest w jajniku narządów rozrodczych samicy w czasie jajeczkowania ( owulacji). – patrz rysunek ( narządy rozrodcze samicy )

 

  1. Fertylizacja (zapłodnienie) – Komórka jajowa wprowadzona jest do jajowodu, długiej spiralnej tuby znajdującej się w układzie rozrodczym samicy. Jest to miejsce, w którym następuje wewnętrzne zapłodnienie przez plemniki spermy pochodzącej od samca. Często samice  przy długim przebywaniu razem wykazują skłonności do „obojga cech płciowych “.W wyniku lesbijskiego aktu seksualnego uaktywnia się cykl tworzenia jajka – w efekcie samica znosi niezapłodnione jajka. Praktycznym działaniem zabezpieczającym przed tym stanem jest zastosowanie odpowiednich siodełek uniemożliwiających wzajemne się parzenie, zaciemnianie gołębnika z dużą ilością powietrza czy odpowiednia dieta obniżająca popęd seksualny.( np. z dodatkiem owsa.)

 

  1. Albumina ( białko proste) – Komórka jajowa kontynuuje swoje dalsze przemieszczanie się w jajowodzie. W zależności od okoliczności może być zapłodniona lub nie. Komórka jest otulona membraną zwana potocznie błona wetilenową o strukturze włóknistej obłożonej zewnętrznie białkiem. Tą część procesu określa się jako „ Efekt Magnusa.”

 

  1. Chalaza: W czasie przemieszczania się komórki jajowej w przewodzie jajowodu ( odbywa się to w ruchu spiralnym) następuje tworzenie się spiralnych włókien. Umieszczone są one po przeciwnych stronach żółtka ( patrz rysunek),mają one formę skręconej linki ( powrozu) i kotwiczą mocno żółtko z białkiem.
  2. Skorupa jajka – proces tworzenia odbywa się stopniowo w dolnej części jajowodu samicy dopiero, co przed zniesieniem jajka. Zbudowana jest z wapnia – strukturalnej formy węglanu wapnia. Czas tworzenia się skorupy wynosi około dwóch dni i rozpoczyna się bezpośrednio po zapłodnieniu.

 

  1. Germinal disc (tarczka zarodkowa) - mała okrągła plamka o średnicy 2-3 mm umieszczona na powierzchni żółtka, jest niezbędna w czasie przenikania spermy do komórki jajowej. Zapłodnione jądro – określa się mianem blastodysk.

 

  1. Przestrzeń powietrzna (air cel) jest to pusta przestrzeń ulokowana w obszernym końcu jajka,pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną powłoką skorupy. W końcowym etapie inkubacji jajka służy ona do gromadzenia uryny.

 

  1. Rozwój embriona ( zarodka) – zapłodniony blastodysk, określany teraz jako blastoderm zaczyna pęcznieć – rozrastać się tworząc embrion. W czasie swego rozwoju, embrion pobiera podstawowy pokarm z jądra komórki – żółtka. Żółtko składa się głownie z protein ( białka proste) oraz wody. Zużyty w tym czasie pokarm, zwany uryną zbierany jest w miejscu zwanym „ allantois „. Proces dostarczenia wymaganej ilości tlenu oraz usunięcie dwutlenku węgla odbywa się poprzez skorupę jajka. Odbywa się to za pomocą naczyń krwionośnych umieszczonych na wewnętrznej części skorupy jajka. Mają one bardzo rozwiniętą formę i połączone są one z naczyniami krwionośnymi rozwijającego się embriona.

 

Tabela – zestawienie etapów rozwoju jajka

 

Czas

Etapy rozwoju

Uwagi

0 Fertlizacja

Fertilizacja / zapłodnienie ) - musi nastąpić na około 44 godziny przed zniesieniem jajka

 

20 godz.

Rozpoczyna proces tworzenia systemu nerwowego embriona.

 

33 godz.

Rozpoczyna się proces formowania mózgu embriona.

 

40 godz.

Następują wstępne ruchy serca.

 

ok –

48 godz

Zniesienie jajka. Pierwsze jajko znoszone jest przeważnie wieczorem. Kiedy kondycja zdrowotna samicy jest dobra, to drugie jajko powinno być zniesione po upływie około 1, 5 dnia – wczesnym popołudniem.

W przypadku problemów ze zniesieniem jajka tj. po upływie 2 do 3 dni po terminie, ( kiedy jesteśmy pewni, że jest ono w końcowym miejscu jajowodu – w pochwie i jest wyczuwalne przy dotyku, należy bezzwłocznie powiadomić weterynarza. W takim przypadku należy zastosować preparaty stymulujące zniesienie jajka. Brak udzielenia pomocy często kończy się powikłaniami, wewnętrznym krwotokiem, co w konsekwencji może doprowadzić do padnięcia samicy.

Okres pomiędzy zniesieniem pierwszego a drugiego jajka nie jest zaliczany do inkubacji. Zadaniem samicy jest tylko podtrzymanie temperatury. W czasie tym instynkt wysiadywania jest na niskim poziomie. W okresie zimowym - przy niskich temperaturach samica niejednokrotnie zmuszona jest ciągle wysiadywać jajko, przez co inkubacja może się rozpocząć wcześniej,

 

Przy podświetleniu jajko jest przeświecalne

 

 

 

48 godz.

W celu dostarczenia pokarmu dla rozrastającego się embrionu rozpoczyna się proces tworzenia i rozrastania systemu naczyń krwionośnych poza embrionem. Aby umożliwić jego oddychanie ( przepływ tlenu do embrionu i dwutlenku węgla na zewnątrz jajka) naczynia krwionośne rozbudowują się także na wewnętrznej powierzchni skorupy.

 

 

 

 

 

 

5-6  dzień

W świetle przechodzącym np. żarówki jajko jest przeświecalne,lekko kremowe.Pusta powietrzna cela nie jest widoczna. W środkowej części jajka lekko widoczne jest ściemnienie ( o niejednorodnej formie).Rozpoczęcie procesu tworzenia się i rozwoju skrzydeł oraz kończyn.

Jest to czas, kiedy potrafimy zauważyć i ocenić czy nastąpiło zapłodnienie,

Następuje lekka zmiana koloru skorupy jajka – barwa przechodzi z koloru: lekko kremowy / szary/ niebieskawy odcień.

 

 

7-11 dzień

Szybki rozwój embrionu. Powiększa on kilkakrotnie swoją wielkość. Postępuje dalszy rozwój i kształtowanie serca. Jajko po 10 dniach inkubacji staje się nieprzezroczyste. Pod światłem widoczna jest tylko cela powietrzna. Powierzchnia jajka zmienia swój kolor, staje się bardziej niebieskawa w odcieniu szarym.

 

 

 

 

 

 

12-13 dzień

Postępuje dalszy energiczny rozwój embrionu. Podczas badań mikroskopowych widać wyrazisty jego kształt ( bardzo rozbudowany system naczyń krwionośnych). Embrion powiększa się około 10 krotne w stosunku do stanu z dnia 5 –go. Skorupa staje się bardziej szorstka.Kolor przechodzi w szary. Pod światłem żarówki jajko jest nieprzezroczyste - widoczna jest tylko cela powietrzna.

 

 

13-17

dzień

Dalszy rozwój embrionu – ostateczne kształtowanie się wszystkich organów wewnętrznych i zewnętrznych. Intensywnie pobierany jest tlenu z powierzchni skorupy. Skorupa staje się bardziej przepuszczalna i porowata, Ukształtowany embrion przemieszcza się w kierunku błony skorupy.

Całkowicie ukształtowane bardzo żywotne „pisklę” zaczyna samodzielnie odłupywać wewnętrzną powierzchnię skorupy.( Pierwsza oznaka witalności)

Jest to najważniejszy moment rozwoju młodego gołębia – akt opuszczenie skorupy jajka. Bardzo często pomagają mu w tym rodzice, one wyczuwają każdy jego ruch.

Przy prawidłowych warunkach wysiadywania ( utrzymania wymaganej temperatury jajka) proces inkubacji kończy się około 17 dnia od zniesienia drugiego jajka.

Aby zabezpieczyć wymagane warunki inkubacji niektórzy hodowcy stosują podgrzewane miski lęgowe,specjalne wykładziny do misek lub stosują ocieplające materiały na miski

Uwaga! Tylko gołębie decydują o tym akcie. Hodowca nie powinien im tego ułatwiać. Jest to naturalna selekcja i oznaka witalności przyszłych naszych „sportowców”.

 

 

 

 

 

Jednym z fundamentalnych problemów  hodowli jest problem bezpłodności lub mała efektywności w zapładnianiu.

o        Do jakiego okresu życia nasze gołębie są zdolne do zapłodnienia/zapładniania?

 Jest to pytanie, które często nurtuje hodowców.

Aby przybliżyć odpowiedź na powyższe pytanie powinniśmy zapoznać się z budową i działaniem narządów seksualnych gołębi.

 

Narządy płciowe gołębi – schemat działania

 

 

Biorąc pod uwagę roczny cykl życia gołębi można pokusić się na stwierdzenie, że jest więcej aktywnych i zdolnych do zapłodnienia dni niż nieaktywnych. Znanych jest wiele przykładów, kiedy to 14, 15 letnie samce potrafiły efektywnie zapładniać.

Samice podobnie jak samce także są długo zdolne do zapłodnienia i często potrafią znosić jajka jeszcze w wieku 14’ tu– 15 ‘tu lat. Średnia efektywność zapłodnionych jajek w tym okresie może wynosić aż 90 %. Jednak,kiedy samica nie ma dobrej jakości zarodków w jajku lub jest zainfekowana bakteriami znajdującymi się w żółtku może dojść do szybkiego zabicia embrionu zaraz po zapłodnieniu. ( Brak życia). Częstym powodem zamierania embrionu jest także efekt genetyczny ( prowadzenie zbyt długo hodowli w bliskim pokrewieństwie)

 

W przypadku, kiedy to samiec nie jest zdolny do efektywnego prowadzenia aktu płciowego lub zapładniania to jedną z potencjalnych przyczyn może być:

Ø        Efekty nieprawidłowego karmienia. Znaczący wpływ na działanie narządów płciowych ma karmienie i karma.

Ø        Zmiany hormonalne – związane z porami roku ( cyklem życia gołębi). Dla przykładu, kiedy wydłużone jest działanie światła dziennego to działają tez dłużej hormony stymulujące gruczoły płciowe. Natężenie poziom światła ma też wyraźny wpływ na działanie „ gruczołu pineal, “, Gruczoł ten kieruje wieloma hormonami, które oddziaływuja na prace wielu innych hormonów w organizmie. Jest to bardzo skomplikowany i wzajemnie uzależniony system. Znacząco wpływa na pożądanie w czasie łączenia gołębi.

Znanych jest wiele naturalnych sposobów postępowania, które pozwalają zapewnić odpowiednie warunki do zapłodnienia oraz zwiększają jego efektywność. Przykłady działań:

Ø       Czasami pomaga – w czasie parzenia prowadzenie kilkakrotnego cyklu łączenia w pary (w okresie kilku dni separacja „małżonków „ tak, aby samiec mógł tylko widzieć samicę i powtórne łączenie.)

Ø       Czasami pomaga - przycięcie lotek w ogonie tak, aby umożliwić łatwiejszą penetrację narządom seksualnym samca ( często dzieje się to z „wiekowymi samcami”, kiedy to nie mają sił, aby mocniej naciągnąć ogon). Jeśli problem dotyczy samicy to czasami pomaga usunięcie upierzenia w okolicy narządów seksualnych.

Ø       Regularne podawanie preparatów zawierających witaminę E oraz Jod. Zastosowanie preparatu PANTISOL lub PANTOVIT znacznie przyczynia się do podniesienia poziomu aktywności hormonów odpowiedzialnych za prawidłowe czynności układu rozrodczego, wydzielanie spermy. Aktywny biologicznie Jod bierze czynny udział w przemianach metabolicznych. Jest on niezbędny do działania hormonów odpowiedzialnych za procesy utleniania. Działanie jego zostało sprawdzone przez wielu hodowców – szczególnie podczas pierwszego lęgu.

Ø       Jednym z naturalnych sposobów zwiększenia aktywności seksualnej samców jest stosowanie metody „ zazdrości “. Jest to metoda chętnie wykorzystywana w czasie lotów. Gołębie, które w czasie powrotu z lotu mają bardzo wysoki poziom „ testosteronu „ są bardzo agresywne i seksualnie bardzo witalne. Samiec jest bardziej chętny do powrotu, kiedy tuż przed wkładaniem go na lot zobaczy w swoim terytorium innego samca w czasie randki z jego samicą.

 

 

W przypadku stwierdzenia wyraźnych oznak bezpłodności samców zaleca się stosowanie niektórych środków farmakologicznych. Postępowanie takie należy prowadzić pod nadzorem weterynaryjnym.

 

ü       Z pośród znanych środków tylko użycie GANDOTROPIN wykazuje szanse na pobudzenie hormonów wytwarzających spermę. Działanie jego polega też na zwiększeniu wydolności seksualnej. Zaleca się go podawać w formie zastrzyku o stężeniu 0,2 cc ( gwarancja powodzenia 20-30 %). Samce w czasie parzenia dostają trzy cykle zastrzyków ( dzień po dniu). Dla gołębi rozpłodowych, kurację należy powtórzyć, co miesiąc / 1 raz w miesiącu w czasie sezonu hodowlanego.

ü       W celu zregenerowania wydolności seksualnej samców, kilka lat temu próbowano stosować preparaty z grupy ( anabolik steroid. Efektywność działania w/w preparatów nie była jednoznacznie udowodniona. Zastosowanie ich czasami powodowało zwiększenie wigoru samca w przypadkach,  kiedy on był zbyt słaby do odbycia seksualnego aktu. Preparaty te jednak nie zwiększały wytwarzania spermy. Preparaty te mogą powodować skutki uboczne – mogą powodować obniżenie poziomu wytwarzania spermy.

ü       Jedną z potencjalnych przyczyn bezpłodności samców jest stosowanie w nadmiarze preparatów na trichomonadozę. Szczególnie, kiedy preparaty podawane są w okresie łączenia w pary w nadmiernej ilości i stężeniu. Wiele dostępnych na rynku preparatów ze względu ich poziom toksyczności wykazuje uboczne działanie.

 

Należy pamiętać, że nie zawsze akt seksualny kończy się zapłodnieniem.

Za każde z tych procesów odpowiada inny rodzaj hormonów

 

Niejednokrotnie jesteśmy świadkami dziwnych przypadków, kiedy to nasze młode gołębie czasami rodzą się podobne do innych,niespokrewnionych z rodzicami gołębi z gołębnika. Przyczyną takiego zjawiska może być pozostawiona przez poprzednika sperma.

 

Sperma samca potrafi pozostawać aktywna do czternastu dni od chwili wydzielenia, lecz największe prawdopodobieństwo efektywnego zapłodnienia występuje w przypadku, kiedy nastąpi na dwa przed zniesieniem jajka.

 

Aby oczyścić samicę z pozostałości spermy innego samca należy ją oddzielić od reszty stada  na okres około 7 dni przy zachowaniu sterylnych warunków - codziennie czyszczenie miski lęgowej.

 

 

Na uzyskanie zdrowego przychówku pośrednio i bezpośrednio wpływ mają następujące okresy z życia gołębi:

Jest to okres kończący główne pierzenie - okres odpoczynku zimowego - okres przygotowania do łączenia w pary:

ü        Nigdy nie należy łączyć osobników, u których został zaburzony okres pierzenia.( Przeanalizuj przyczyny)

ü       Nigdy nie należy łączyć osobników, które przed łączeniem chorowały przewlekle na takie choroby jak salmonella czy – Coli. Mogą być one nosicielami.

ü       Nigdy nie należy łączyć osobników mających wyraźne stwierdzone defekty ( np. upierzenia, budowy..)

ü       Nigdy nie należy łączyć osobników, które spowodują degradacje genetyczną.( np. szklane oczy, podatność na „ żółty guzek, osłabienie budowy,itp.,)

 

Jest to okres obejmujący: akt seksualny/zapłodnienie- zniesienie jajek- inkubacja jajek.

ü       Łączone gołębie powinny wykazywać bardzo dużą witalność, powinny być w pełni zdrowe ( bez bakteryjnej infekcji), bez oznak wyjałowienia organizmu z mikroelementów. Szczególnie dotyczy to samiczek w okresie rozwoju jajka.( Często występujący efekt wyjałowienia spowodowany jest stosowaniem bardzo ubogiej karmy w okresie zimowym)

ü       Miejsce wysiadywania jajek powinno w pełni zabezpieczać prawidłową inkubacje ( wymagana , stabilna temperatura) bez niebezpiecznych przewiewów z zimnego powietrza.

 

Okres wyklucia się młodych, etapy karmienia, budowa odporności organizmu, odłączenie młodych od bezpośredniej opieki rodziców.

ü       W okresie tym,istotny jest czas przejścia z fazy karmienia z ciekłego mleka – na papkę - na ziarno. Istnieje duże prawdopodobieństwo powstania infekcji powodowanej przez ” kokcydie” oraz pierwotniaki typu "trichomonady". Ostre i przewlekłe stany zapalne otwierają drogę do infekcji niebezpiecznych chorób jak salmonelloza czy paramyksovirosa. W okresie tym firma PANTEX zaleca stosowanie bardzo efektywnego preparatu „ COCCIGEEL „ mającego w składzie witaminy, aminosole i mikroelementy. Działają one osłonowo na młody organizm gołębia.

ü       Dla ochrony przyszłego młodego organizmu przed infekcją trichomonadozy firma PANTEX zaleca zastosowanie preparatów mających w swym składzie Ronizadole ( np. RONIZADOLE wsp – wysoce przyswajalny preparat o działaniu osłonowym posiadający w składzie witaminy i mikroelementy). Preparat należy podawać w ostatniej fazie inkubacji jajek przez okres od 5 do 6 dni.

 

Selekcja

Jednym z czynników warunkujących prawidłowy rozwój naszej hodowli jest selekcja. Przeprowadzamy ją już z chwilą zniesienia jajek.

 

Hodowco! Pamiętaj, że podstawą prawidłowej selekcji jest przede wszystkim zdrowie gołębi i porównanie z resztą młodych gołębi z gołębnika.

Pochodzenie naszych gołębi, informacje o przodkach mogą być tylko pomocne przy analizie przyczyn lub powstałych anomalii.

 

 

Praktyczne porady :

Ø       Nigdy nie ufaj jajku z kruchą i porowatą strukturą. Jeśli młody nie zdechnie w jajku to w większości przypadków słaby ptak będzie miał trudności z opuszczeniem skorupy. Z wysokim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że bez względu na pochodzenie nigdy nie będzie on gołębiem o pełnej witalności. Porównaj to z innymi jajkami i przeanalizuj problem!

 

Ø       Niektóre stare samice mają tendencje do znoszenia jajek o zdeformowanej, szorstkiej skorupie. Niejednokrotnie zdarza się, że w czasie wysiadywania jaja takie są zgniatane. – Przyczyn tego należy szukać w złym funkcjonowaniu mechanizmu wytwarzającego wapno.

 

 

Częsta potencjalną przyczyną tego może być bardzo uboga dieta w czasie okresu zimowego lub bezpośrednio przed łączeniem. Stosowanie diety opartej tylko na jęczmieniu czy pszenicy wyjaławia organizm z mikroelementów istotnych dla działania wielu hormonów odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie organów wewnętrznych gołębia. Aby temu przeciwdziałać temu zjawisku w okresie tym należy raz w tygodniu podawać zestawy witamin z mikroelementami np. PANTISOL, gryt na bieżąco oraz aktywne wapno CALCIUM –tab.

 

o        Pierwszą poważną selekcję należy przeprowadzać już w czasie pierwszego tygodnia życia gołębia tj. na szósty, siódmy dzień jego życia.W czasie,kiedy zakładasz obrączkę należy zwrócić szczególną uwagę na pępek. Źle uformowany z oznakami przepukliny nic nie wróży dobrego na przyszłość. Z tego gołębia nigdy nie będzie dobry lotnik – usuń go!

 

Ø       W momencie zakładania obrączki zwróć także uwagę na jego nogi.Cienkie, znacznie różniące się od innych młodych gołębi wskazują na słaby kościec – przeanalizuj przyczynę tego problemu!. ( Sprawdź, jakie ma gniezdziak lub czy w przeszłości zdarzały się podobne przypadki)

 

ü       Uważaj na młode w gnieździe, które są mokre. Przyczyn tego jest wiele np.za dużo piją karmiący rodzice. Zbyt często karmią, z duża ilością płynów lub, co jest niebezpiecznie! Młode gołębie mają problemy z trawieniem. Przeanalizuj problem! czasami wystarczy zmniejszyć ilość wody do picia. Bardzo pomocnym w tym czasie w przywróceniu równowagi elektrolitów w organizmie jest zastosowanie “ ELEKTROLIT „ lub PIGGEOSTAR „ – wysoce aktywna kompozycja elektrolitów, aminosoli i mikroelementów.

 

Ø       Przyglądaj się karmieniu, często można zauważyć osobniki wiecznie nienajedzone, łapczywe, wiecznie piszczące, wyraźnie różniące się od innych – nie są to gołębie przyszłości.

 

Ø       Upierzenie – zwracaj szczególnie uwagę na gołębie ze skąpym, wolno rosnącym upierzeniem. Nie jest to dobry znak na przyszłość. Upierzenie jest jednym z najistotniejszych mierników jakości gołębia.

 

Ø       Wskaźnikiem słabego układu kostnego, wątłego ciała jest także

-          Często otwarty dziób – potencjalną przyczyną jest słaby i kruchy dziób.

-          Często unoszący się ogon do góry, może świadczyć o zbyt słabych umięśnieniu, które nie pozwala na stabilna pozycje.

 

Ø Otwarty dziób oraz wyraźne charczenie może także świadczyć o problemach z drogami oddechowymi. Niejednokrotnie jesteśmy zmartwieni takimi przypadkami ( i słusznie). Powodem tego może być źle funkcjonująca przepona lub zapalenie worków powietrznych lub infekcja np. ornitozą ( w takim przypadku wystarczy podać ORNITAB przez okres 1-3 dni)

 

Ważnym etapem selekcji jest czas odsadzenia młodych. W okresie tym możemy zauważyć jak uwidaczniają się indywidualne cechy dla poszczególnych gołębi. Jedną z nich jest:

Ø       Instynkt powrotu. Dla przykładu ” piszczek”, który potrafi już podfrunąć- ciągle dobija się do swego gniazda. Niektórzy hodowcy, którzy posiadają w swym gołębniku tylko przedziały ( w tym dla młodych) niejednokrotnie spotykają się z przypadkami, kiedy to zaraz po odsadzeniu,niektóre młode gołębie ciągle szukają drogi wyjścia i powrotu do poprzedniego miejsca / gniazda – jest to sprawdzony test i dobra oznaka na przyszłość.

 

Ø       Płochliwość i nerwowość młodych gołębi. Jeśli nie jest to efekt postępowania ze strony hodowcy to jest zły znak na przyszłość. Przeanalizuj problem, porównaj z gniezdziakiem oraz sprawdź czy były już takie przypadki w przeszłości. Pamiętaj! Nigdy nie buduj swego gołębnika na nerwowych, nieskoordynowanych gołębiach.

 

 

 Przy opracowywaniu w/w publikacji oparto się o publikacje z Internetu, naukowe publikacje z  amerykańskich wydawnictw z dziedziny weterynarii oraz z studiowania katalogów i opracowań z doświadczeń mistrzowskich hodowli.

 

 

Zbigniew Rzywucki,  Jan van Limpt de Prut



Copyright © 2004 R-CERAM. Wszelkie prawa zastrzeżone.